حسین

گل خوش رنگ و بوی من حسین است

بهشت آرزوی من حسین است

مزن دم پیش من از لاله رویان

که یار لاله روی من حسین است

من آن مداح مست سینه چاکم

که ممدوح نکوی من حسین است

همه در گفتگوی این و آنند

ولیکن گفتگوی من حسین است

سخن بی پرده می گویم زمستی

می و جام و سبوی من حسین است

چو مرغ حق که از حق میزند دم

طنین های و هوی من حسین است

از آن بر تربتش سایم جبین را

که عز و آبروی من حسین است

احد گوئی از آن باشد شعارم

که پیر و نکته گوی من حسین است 

 

حضرت علی اصغر (ع)

یکی از فرزندان امام حسین (ع) نوزاد شیرخواری بود که از تشنگی در روز عاشورا

 بی تاب شده بود . امام حسین خطاب به دشمن فرمود : از یاران و فرزندانم کسی

جز این کودک نمانده است . نمی بینید که چگونه از تشنگی بی تاب است ؟

در نفس المهوم آمده است که فرمود : ان لم ترحمونی فارحمو هذا الطفل  و در

حال گفت و گو بود که تیری از کمان حرمله آمد و گوش تا گوش حلقوم علی اصغر را

درید . امام حسین (ع) خون گلوی او را گرفت و به آسمان پاشید .

 

قاسم بن الحسن

نوجوانی نابالغ که در روز عاشورا در کربلا حضور داشت . وی فرزند امام حسن (ع)

 بود و مادرش را رمیله و برخی نفیله می دانند . وی با اصرار زیاد عمویش امام

حسین (ع) را راضی کرد تا به میدان برود . عبدالله بن الحسن بن علی

وی نوجوان 11 ساله بود و فرزند امام حسین مجتبی (ع) بود که روز عاشورا وقتی دید

 سیدالشهدا بر زمین افتاده است برای دفاع از عمئی مظلومش به سوی میدان شتافت

 و جنگید و عده ای را کشت و با تیغ بحر بن کعب به شهادت رسید . برخی هم نقل کرده اند

 که  حرمله با شمشیر دست او را که در آغوش عمویش حسین (ع) قرار گرفته بود و همان

جا شهیدش کرد

  

حدیث

ا

 

امام  سجاد (ع) می فرمایند: دروغ مگو. چه بزرگ باشد و چه کوچک. شوخی باشد و یا جدی.                                

                                             محمد رفیعی کشتلی

 

                                                                                                                                                                    

شعر

ای صفای سبز نورستان من

آسمان آبی بستان من

ای تو درد دل من آشنا

نفس روحانب نصیحت دان من

ای که دادی با بسی صبر و صفا

قوت ایمان به این دستان من

ناصر سرگشتگان کوی دوست

آشنا با کوچه های جان من

از مکارم ها که دارد خلق تو

زنده شد جان و دلم جانان من

ای میان بر ترین ها بی نشان

 نام تو منقوش بر ایوان من

در خزان برگ ریز فصل درد

روح رویش ابر من باران من

کاش می شد با تو باشم روح پاک

ای صفای دفتر و دیوان من

تو به من گفتی مهار نفس هست

رمز ایمان نه فقط برهان من

هیچ کس نشناخت چون من قدر تو

ای فروغ پرتو ایمان من

مولوی آتش زند دیوان خویش

 گر ببیند شمس نور افشان من

                                                                          شعری از آیت الله العظمی مکارم شیرازی

 

 

سرود شهیدان خدایی

کجایی ای شهیدان خدایی                                       بلا جویان دشت کربلایی

کجایید ای سبک بالان عاشق                                   پرنده تر زمرغان هوایی

همه رفتند و تنها مانده ام من                                     ز همراهان خود جا مانده ام من

کحایید ای امام و رهبر ما                                          کشی دست نوازش بر سر ما  

الهی تا ظهور دولت یار                                         عزیز ما خامنه ای نگهدار

بیا مهدی بیا دردم دوا کن                                       دل افسرده ی غم دیده وا کن

گلی گم کرده ام می جویم او را                                که هر گل می رسم می بویم او را

گل من یک نشانی در بدن داشت                             یکی پیراهن کهنه به تن داشت

مرا عشق حسین دیوانه کرده                                  تهی از خویش و از بیگانه کرده

بیا مهدی بیا دردم دوا کن                                        مرا با دیدنت حاجت روا کن

مهلا مهلا یا بن الزهرا                                             یا بن الزهرا مهلا مهلا

                                                                                       

دریای خون

روزی امام علی (ع) به همراه فرزندشان امام حسن (ع) جهت سفر به شهر کوفه حرکت کردند.

پس از مدتی به محلی به نام نینوا رسیدند .

امام علی (ع) امر فرمودند : تا در آن محل چادری بر پا کند و استراحت کند . هردو بزگوار ،

در داخل چادر خوابیدند و استراحت نمودند . پس از مدتی امام علی (ع) از خواب برخاستند

و با ناراحتی امام حسن (ع) را در آغوش گرفتند و فرمودند: من در خواب دیدم که پسرم حسین

در این محل در دریایی از خون غرق می شود و از من کمک می خواهد

به قلم : کوشا آذین فر _ محمد رفیعی

یا ابوالفضل

بلند قد بود . شانه هایش پهن و بازوانش نیرو مند بود . همیشه لبخندی

بر لب داشت اماهر گا ه به دشمنانش اخم می نمود عدو های او پا به فرار

 می گذاشتند . بله او برادر سالار شهیدان ، ابولفضل العبا س بود . مادرش ام البنین

بود اما با حسین (ع)مانند برادر تنی بود .ظهر عاشورا زمانی که طاقت نوزادان و

 شیر خوارگان به سر آمد ، با رخصت گرفتن از برادرش ، راهی نهر القمه شد . زمانی که

به آنجا رسید مشک خود را پر از آب کرد . سپس قصد نوشیدن جرعه آب کرد .

 آب را تا نزدیکی دهان خود برد اما ناگهان یاد برادر کرد و گفت : تا سرور و مولایم

 آب ننوشد من نیز آب نمی نوشم . با همین افکار به سمت خیمه های خودی به راه افتاد .

 اما به نیمه های راه نرسیده بود که ... علمدار شهید شد .

 

                                         اثری از: محمد رفیعی

                                                                                    

هم اکنون که این مطلب را می نویسیم در ایام فرخنده و مبارک فجر هستیم .

 ایام اللهی که 33سال پیش به رهبری امام خمینی به پیروزی رسید . انقلابی که

از قیام حسین (ع) نشات گرفت.امام در ظهر عاشورا حماسه ای را ترتیب داد که

هنوز که هنوز است مردم به خاطر آن چند روزی سیاه پوش می شوند و عزادار ند.

ما ایرانیان هم هر سال به شور و شوقمان افزوده می شود و در این راستار نشان

دادیم نسبت به امام و الگویمان تعصب و غیرت خاصی داریم . همانطور که در دی

88 فتنه ای بر پا شد و مردم فهیم و آگاه ایران که این بی حرمتی را تحمل نکردند ، از خانه های خود بیرون آمدند

و با برپایی تظاهرات برائت خود را از شیطان صفت ها اعلام کردند .

کشورهای غربی هم که نمی توانستند این حضور میلیونی مردم را ببینند با بیان اینکه دولت به

مردم ساندوبچ و ساندیس داده است ، سعی داشتند این موضوع و حمایت همه جانبه مردم

را از ولایتشان کم رنگ کنند؛ اما به فضل الهی و کمک امام حسین هیچ غلطی نتوانستند کنند

 ، همانطور که امام راحل فرمود : آمریکا هیچ غلطی نمی تواند بکند . در کلام آخر باید گویم که

 به گفته امام راحلمان دست خدا و امدادهای غیبی پشتیبان انقلاب و مردم ولایتمدار کشور

اسلامیمان می باشد بنا بر این باید با جان و دل از کشور عزیزمان دفاع کنیم و اجازه ی

 کوچکترین تعرض به کشورهای غربی و منافقان ندهیم

در پناه حق

تهیه و تنظیم : محمد رفیعی ، کوشا آذین فر

اسوه عالم

یا حسین مظلوم ، ای آنکه از اب بودی محروم ، به عشق او در آوردم این نوشته را منظوم

حسین الگوی جهانیان است ، اسوه ی عالمیان است ، نمونه ی کامل آدمی از آدمیان است

حسین یک فرشته است ، هم اکنون در ملکوت اعلی نشسته است ، عاقبت کار ما را او نوشته است

حسین نماینده الله است ، پسر ولی الله و نوه ی رسول الله است ، لقبش ثارالله است

قاتل امام شمر ابن ذو الجوشن بود ، راه مسیر و روش آقا روشن بود

حسین هم قافیه کربلا بود ، قتل گاهش کرب و بلا بود ، نسیم خنک باد صبا بود

ما باید راه وی را ادامه دهیم ، سپس همین راه را خاتمه دهیم  تا هدیه کوچکی به مادرش فاطمه دهیم

از حسین باید درس آزادگی گرفت ، سپس درس جاودانگی گرفت

شهادت افتخار وی بود ، رشادت کار وی بود ، سعادت حق وی بود ، معرفت یادگار وی بود

    

                                                                                          تهیه و تنظیم : محمد رفیعی   

آسمان شاهد

ظهر عاشورا بود . امام حسین (ع) صدای بچه ی شیرخواره اش را که خیلی

 تشنه بود از میدان جنگ شنید و به خیمه نوزادش آمد و او را بغل کرد .

 سپس او را به صحنه ی نبرد آورد و او را با دست چپش با لای شرش برد

 و گفت : «ای یزیدیان شما به من رحم نکرده اید، لااقل به این به این طفل

شیرخوار رحم کنید . در آن سو یبن ذالجوشن نگاهی به حرمله می کند و

 می گوید : زود بچه را به نزد برادرش علی اکبر برسان . حرمله  درکمان تیر

سه شعبه را گذاشت و گلوی علی اصغر را نشانه گرفت ، تیر چرخید و

چرخید و بر گلوی نازنین طفل شیرخوار امام حسین نشست . امام حسین

خون علی اصغر را در مشتش گرفت و به آسمان پرتاب کرد و آسمان را

 شاهد بر بی رحمی این قوم نمود که حتی به یک طفل شیرخواره هم رحم نکردند .

 

                                                                      

                                                                 کاری از :محمدرفیعی و کوشا آذین فر