بچه های محرم

هنگامی که شهادت امام حسن مجتبی (ع) نزدیک شد و اثرات زهر در بدن شریفش ظاهر گشته بود ، برادرش امام حسین (ع) کنار بستر او آمد و نشست ؛ و سپس اظهار داشت: چرا چهره ات به رنگ سبز متمایل گشته است ؟

امام حسن (ع) گریست و فرمود : برادرم ، سخن جدّم درباره من عملی شد ، و بعد از آن یکدیگر را بغل کرفته ؛ و هر دو گریان شدند . و پس از لحظاتی فرمود : جدّم مرا خبر داد : موقعی که در شب معراج در یکی از باغ های بهشت وارد شدم و بر منازل مومنین عبور کردم ، دو قصر و آپارتمان بسیار مجلّل کنار هم ، مرا جلب توجه کرد که یکی از زبرجد سبز و دیگری یاقوت قرمز بود .

 به جبریئل گفتم : این دو قصر مربوط به کیست ؟ 

پاسخ  داد : مربوط به حسن و حسین است .

گفتم : چرا یک رنگ نیستند ؟

پاسخی نداد و ساکت ماند ، گفتم : چرا سخن نمی گویی ؟

گفت : از تو خجالت دارم و شرمنده ام .

گفتم : تو را به خدا سوگند میدهم ، مرا از علّت آن خبر دهی ، که چرا دارای دو رنگ می باشد ؟

اظهار داشت : آن ساختمانی که سبز رنگ است به حسن (ع) خواهد بود ، چون که او را مسموم می کنند و موقع مرگ رنگش سبز خواهد شد و ساختمانی که قرمز می باشد مربوط به حسین (ع) است ، چون که او را خواهند کشت و رنگش از خون قرمز خواهد شد .

هنگامی که امام حسن (ع) این مطلب را بیان نمود ، با برادرش  حسین (ع) همدیگر را در آغوش گرفته و سخت گریستند ؛ و تمامی افراد حاضر در کنار ایشان ؛ شروع به شیون گریه کردند .

 منبع از کتاب امام حسین (ع)

کوشا آذین فر