سومین اختر امامت

آن حضرت روز پنج شنبه یا سه شنبه ؛و بنابر مشهور سوم شعبان ، سال چهارم هجری ـ سالی که در آن جنگ خندق واقع شد ـ در شهر مدینه منوره دیده به جهان گشود .
نام : حسین « صلوات الله و سلامه علیه »
کنیه : ابوعبدالله ، ابوعلیّ ، ابوالشهدا ، تبوالا حرار ، ابوالضّیم و .... .
لقب : سیّد ، مظلوم ، رشید ، عطشان ، طیّب ، وفیّ ، زکیّ ، مبارک ، قتیل ، شهید ، سبط ، سعید و .... .
حدود یازده سال ـ در زمان حکومت معاویه و فرزندش یزید ـ امامت و رهبری جامعه اسلامی را بر عهده داشت .
خروج از مدینه : حضرت شب یک شنبه ، 28 رجب ، سال 60 هجری از شهر مدینه طیبّه به سمت مکه معظمه خارج شد ؛ و روز جمعه سوم شعبان همان سال وارد شهر مکه گردید .
و چون عده ای به سرکردگی عمربن سعید از طرف یزید ، به قصد آشوب و کشتار و پایمال نمودن خون حضرت ابا عبدالله الحسین (ع) وارد شهر مکه شده بودند ، به ناچار حضرت روز هشتم ذی الحجّه ـ روز ترویه ـ پس از انجام سعی بین صفا و مروه ، که روز سه شنبه باشد به سوی عراق حرکت نمود . و روز چهارشنبه یا پنج شنبه دوم محرم الحرام ، سال 61 هجری وارد سرزمین کربلای پربلا گردید .
زمان شهادت : روز عاشورای محرم الحرام ، سال 61 قمری ، بعد از نماز عصر ؛ این حادثه دلخراش واقع گردید .
ثواب زیارت : از حضرت صادق آل محمد ، جعفربن محمد (ع) وارد شده : هرکس که قبر شریف امام حسین (ع) را با معرفت زیارت کند ، خداوند ثواب هزار حج مقبول ونیز هزار عمره مقبوله در نامه اعمالش ثبت می نماید و تمام گناهانش ـ غیر از حق الناس و ..... ـ بخشوده می گردد .
منبع از کتاب امام حسین (ع)
کوشا آذین فر
شور حسین است چه ها می کند