حضرت ابولفضل
عاشورا بود . حضرت ابولفضل دیگر طاقت گریه بچه را نداشت که داشتند برای آب گریه می کردند . حضرت ابولفضل مشک را گرفت و سوار بر اسب شد و به سوی فرات رفت . وقتی که رسید می خواست آب بنوشد که یاد امام حسین (ع) و بچه های تشنه افتاد ومشک را پر از آب کرد و سوار اسب شد و به طرف چادر بچه ها حرکت کرد. اما شمر دستور داد او را محاصره کنند . شمر دستور داد دست راستش که مشک در آن بود را با تیر بزنند . حضرت ابولفضل مشک را دست چبش گرفت . سربازان شمر دست چبش را تیر زدند . حضرت ابولفضل با دهان مشک را گرفت . یاران یزید مشک را با تیر پاره کردند و او را به شهادت رساندند .
کوشاآذین فر
عموی من ابوالفضل
رقیّه : پدر کجاست ، عمه زینب (س) : رقیّه عزیزم
برادرم چرا رفت ؟ که خسته ای تو از تب
عموی من ابولفضل بیا بخواب قدری
بگو بگو کجا رفت ؟ کنار عمّه زینب
مگر عمو نمی گفت عمو در آسمانهاست
که «ای رقیّه جانم شده ستاره شاید
به بچه های تشنه بخواب تو دوباره
من آب می رسانم ...» بخواب تو بیاید
چقدر تشنه هستم
چرا عمو نیامد ؟
به خیمه ها دوباره
صدای او نیامد ؟
برگرفته از کتاب
نسیم دختر باد سروده افشین اعلا
کوشا آذین فر
شور حسین است چه ها می کند